Van Zamudio over Bilbao, naar Villañane met uitstapjes naar Burgos en Vitoria Gasteiz

Eventjes de draad weer oppikken. Tja, iedereen en alles hebben recht op een beetje vakantie, ook deze reisblog en mijn PC :)

Onderweg naar Bilbao beslist Olivia en Co toch niet op te halen aan de luchthaven maar naar een camperplaats in Zamudio te rijden op een 8-tal kilometer van de luchthaven zodat onze logés ons met de taxi konden vervoegen. De camperplaatsen aan de Baskische kust stonden namelijk allemaal zo overvol dat het geen goed idee zou geweest zijn om, eens je gesetteld bent, je plaatsje nog te verlaten. Het zou zo rap als tellen tot 3 ingenomen worden door een andere wachtende camper en zoek om middernacht maar weer een andere camperplaats... Onbegonnen werk in deze periode.  De camperplaats ligt onder de aanvliegroute van de luchthaven van Bilbao en via Skyscanner konden we het exacte moment bepalen wanneer ze over ons hoofd vlogen. Speciaal.

Het blijft toch altijd een beetje een opluchting als je weet dat ze allemaal veilig geland zijn en door een Uber, na een onnodige omweg (waarvoor ze niet hoefden te betalen) afgeleverd worden aan de camper. We hadden nog een boterhammetje voorzien en de bedden alvast opgemaakt. De bedden waren welkom, het boterhammetje heeft het niet meer gehaald, zo vermoeid waren ze.

De volgende dag, na een deugddoend ontbijt, de bovengrondse metro op voor een spotgoedkoop ritje van 20' om netjes afgeleverd te worden op een kwartiertje wandelen van het Guggenheimmuseum, een must see als je in Bilbao bent.  Rik bleef als huisbewaarder achter bij de camper met als assistentwaker Olympia. Rik is nu eenmaal niet zo'n liefhebber van te veel steden. Hij had voor deze reis zijn portie al gehad.

 We hebben vele mooie dingen gezien, natuurlijk ook een aantal dingen die wij minder konden appreciëren maar "de gustibus et coloribus non est disputandum". Mijn favoriet was de zaal met POP-art. Pinokkio is er een roemloze dood gestorven en Lilou zat verstopt in het oneindige

Op zich is Bilbao iets minder aantrekkelijk. We hebben al steden gezien die naar ons gevoel gezelliger zijn. We hadden die dag meer dan 18 000 stappen in  de benen, +- 14 km die Lilou afgelegd heeft bijna zonder klagen :). Heel flink hoor!

Enkele Pinxtos met een Vermouth op de market de Ribeira waren een waardige afsluiter van de dag. 

Na een dagje Bilbao zijn we weer landinwaarts getrokken om naar de camping te rijden die de volgende 5 dagen als uitvalsbasis zal dienen. 

Op het programma, bezoek aan Burgos en aan de mercado semanal van Burgos die, eerlijk gezegd, niet veel soeps is. Ik heb in Spanje al veel mooiere markten gedaan aan de zuidkusten. Goed voor de portemonnee! 

Burgos op zich is mooi en gezellig. 

maar hééééééééééééééééééééééét dat het was! Als zelfs de Spanjaarden erover klagen moet het toch wel uitzonderlijk warm zijn dit jaar. 

Volgende stop: Vitoria Gasteiz met Olivia en haar vriend Robin terwijl opa dit keer doggy-sitter en Lilou-sitter was. Ze hebben het niet aan hun hart laten komen en Lilou heeft zowel frietjes als een ijsje van opa afgetroggeld als ze al eens uit het zwembad was.

Vitoria Gasteiz: ook weer gezellig maar om eerlijk te zijn niet meer zo indrukwekkend. ik vrees dat ik dit jaar een overdosis aan cultuur genoten heb en nu weer eventjes moet afkicken om al dat moois weer voldoende naar waarde te kunnen schatten. 

De Plaza del Virgen met la Virgen Blanca

De onmisbare Plaza Mayor (Grote Markt zoals we bij ons zeggen)

en zowaar een kaartmuseum dat, in tegenstelling tot het kaartmuseum van Turnhout, gratis te bezoeken is.

Het oudst bewaarde huis van Vitoria waar nu een restaurant gehuisvest is, in de voor die tijd typische bouwstijl. 

en natuurlijk ook een kathedraal maar die kon je nu enkel op afspraak bezoeken aangezien ze momenteel volledig gerestaureerd wordt. Getuige de afgesloten ingangsdeur. 

Her en der verspreid ook weer muurschilderijen die je toch wel in veel steden in Spanje ziet om het stadsbeeld wat op te vrolijken. 

Na een weekje in het gezelschap van onze gasten, zijn die laatste moe maar voldaan weer huiswaarts getrokken en wij hebben ons verplaatst naar Mansle, Frankrijk waar we afgesproken hebben met vrienden die we 2 jaar geleden leren kennen hebben op reis.

Altijd gezellig met Michel en Brigitte. We staan op een Camping Municipal in Mansle net over Angoulème. Lekker rustig, alle voorzieningen met een gratis te gebruiken wasmachine. Het is de 1ste keer dat ik naar huis ga zonder een berg vuile was. Dit is heel wat tijd uitgespaard om thuis weer alles netjes weg te bergen. In plaats van de was, plas en strijk is het enkel nog de plas en de strijk. Zalig...

Het wasmachientje draait hier overuren en niet alleen omdat ik er gretig gebruik van gemaakt heb. Soms stonden de ijverige huismoeders in de rij om een machine in te steken. Soit, eigenlijk is dat bijzaak maar toch lekker meegenomen.

En what a view vanop ons terras! 

Maar aan alle mooie liedjes komt een einde - aan de lelijke ook trouwens. Ik ben zoals een paard dat zijn stal ruikt. Zodra ik binnen een bepaalde perimeter kom, word ik getrokken naar huis. ik kan bijna niet wachten om al onze kinderen en kleinkinderen weer te zien. 

En dan wordt het stilletjes aan weer tijd om de normale gang van zaken terug op te nemen en het nieuwe schooljaar voor te bereiden. 

Wordt dus niet meer vervolgd....